آداب و رسوم سوگواری مردم تالش نشین

در این دنیا، پس از هر خوشی، یک ناخوشی می آید و هر خیری با شری توأم است.

انسان‌ها در زندگی همیشه در شادی و خوشی به سر نمی‌برند، بلکه در بعضی مواقع شاهد از دست دادن عزیزان می‌باشند و در غم و اندوه از دست دادن آن‌ها در ماتم و عزا به سر می‌برند و می‌توان گفت که در این دنیا پس از هر خوشی، یک ناخوشی می‌آید و هر خیری با شری توأم است و برای اینکه بتواند در برابر این ناملایمات و مصائب وارده بردبار و صبور باشد، درصدد یافتن روش‌هایی بوده تا با دست یازیدن به آن‌ها از شدت درد و تألم خود کاسته و خود را تسکین بخشد. یکی از این روش‌های آرامش بخش و تسکین دهنده، همانا گرامی داشتن یاد و خاطره عزیزان از دست رفته و گریه و زاری و به سوگ نشستن در غم و اندوه و ماتم آن‌هاست.

مردم این منطقه ( عنبران، میناباد ) نیز پس از تکفین و تدفین اموات طبق آیین اسلام، مراسم ختم قرآن در شب سوم و هفتم توأم با احسان کردن برگزار می‌نمایند و مراسم اربعین و سالگرد نیز متعاقباً اجرا می‌شود. در مراسم سوگواری زنان بیش از مردان به گریه و زاری می‌پردازند و اشعاری با لحن حزن انگیز می‌خوانند و در این اشعار مرده را تعریف کرده و معایب و نقایص او را به فراموشی می‌سپارند و با سر دادن ناله، موجب گریه و زاری بیشتری می‌شوند. ضمناً در این منطقه علاوه بر بزرگداشت یاد و خاطره اموات خود، در روز رحلت پیامبر اکرم (ص) و ایام محرم، ماهی که حضرت امام حسین (ع) و یاران وفادارش در صحرای کربلا به شهادت رسیدند، در مسجد مراسم ختم قرآن برگزار می‌گردد و از فقرا و مستمندان پذیرایی به عمل می‌آید.

برداشت از تالش نشینان بخش عنبران/نوشته دانشمند جهانگیری میناآباد

مطالب مرتبط

*

*

Top